هر چین پیشانی بلندت ...یک سال از عمر منست...  بابا!

 

 

 

دلم آن روزها را می خواهد که فارغ از غم های دلت

روی زانوان توانمندت مینشاندیم

و با وسواس مثال زدنی خودت

گیسوان بلندم را شانه میزدی...

بابا...

انحنای کمرت  به قوس رنگین کمان هم که برسد...

باز هم تو استوارترین تکیه گاه زندگی منی...

بابا...

تا وقتی که باشی هیچ چیز این روزگار

قدرت ترساندن مرا ندارد...

بابا...

تو به من جان...نان...وحیاتی تر از همه...آب دادی

روزی که با نوشتن نام تو با سواد شدم

دانستم که

عقلم...احساسم...دینم...دنیایم...

همه ی داشته هایم را تا همیشه ی روزگار به تو مدیونم...

بابا...

دوستت دارم ای بی نظیرترینم!

 

مرمری لوس تو.

 

 

-آخ اینطوری تخلیه نمیشم... بذار به زبون همیشگیم بگم:

باباجونم...دیوونتم...میمیرم برات...الهی قربون قد و بالات برم من...عاشششششقتم!

 

-بابام همیشه میگه : مریم بالش زیر سر منه! نباشه خوابم نمیبره...منم از غرور میرم تو ابرا...

-تا خود صبح نفسم رو حبس میکنم... اصلا واسه راحت خوابیدن تو نفسم رو حبس ابد میکنم...

 

-بهترین لحظه هام وقتاییه که با بابا میشینیم و در مورد یه موضوعی مثلا نقد یه فیلم یا یه مطلب سیاسی بحث میکنیم... اینقدر حرف میزنیم تا جیغ مامانم در میاد! خدا حفظت کنه الهی...نفس من!

 

-بابام کم پیِش میاد نصیحتم کنه...اما اسم صندلی ای رو که بابا موقع نصیحت کردن من روش میشینه رو گذاشتم :    -مبدا مقدس هدایت زندگیم!-

 

-اکثر دخترها بابایی هستن... ولی من از همه ی اونها بابایی ترم! بابا که باشه جای خالی هیچ مردی تو زندگیم اذیتم نمیکنه!

 

-دوست دارم تا فردا در موردش بنویسم...اما واسه نوشتن از بزرگترین مرد دنیام   اینجا هم جا...هم هوا...هم واژه  خیلی کمه!

 

-اولین مرد من...اخرین مرد من...کوه پر درد من...

                                            بهترین مرد من:

                                              -روزت مبارک-

 

-بی تو بی روزگارم...با تو همه ی روزها رو دارم...

 

 

                                             روزم...روزگارم...آموزگارم  :   

 

                                                    روزت مبارک!

 

                                                 مرمری