خدایا کمکم کن ...

در این لحظات سپیده دم آخرین جرعه از میهمانیت

دلم را بر سر سفره ات جا میگذارم و میروم!

.....

عزیزانم را در پناه خودت حفظ کن ! 

به دوستانم نشاط و شور زندگی ببخش...

وبه من 

قدرت اراده واعتقاد عنایت کن!

....

کمک کن تا از نعمتهایی که به من داده ای 

در راه درست استفاده کنم...

 

نمی خواهم دستانم بوی سیب ممنوعه بدهند!

از زن بودن  حوا شدن   را نصیب من مگردان!

آمین یا منتهای آمال عارفین...

......................................

 

 

_بار پروردگارم از تو ممنونم که بعد از شش سال به من دوباره توفیق روزه داری عنایت کردی...

باورم نمیشد که تو این تابستون گرم و این روزهای بلند ...بعد ازاین همه سال فاصله...بین من و خودت این الفت و دوباره زنده کنی!

_سر بندگیم را فرود میاورم...سجده ی شکرم را پذیرا باش!

_امسال تک تک روزه هایم را با اشک افطار کردم... اشک شوق!

_خداوندا...اگه حتی بین ما فاصله یک نفسه...نفس من و بگیر!

_هیچ لذتی را با عبد تو بودن و بندگی تو کردن عوض نمیکنم...

_رمضان شش سال پیش چه کودکانه با تو قهر کردم و امسال چه مادرانه ...نه...چه خداوارانه! ضیافت آشتی کنان به پاکردی! 

_تو را سپاس ای مهربانترین مهربانان...

*بندگی هاتون قبول*

*عید همگی مبارک*

_