من معتقدم "دوست داشتن" اصلا کار سختی نیست! شاید " دوست داشته شدن " خیلی از آن سخت تر باشد!  من معتقدم همه ی انسان ها به صورت بالقوه دوست داشتنی هستند مگر اینکه خلافش اثبات شود! و برای شدت گرفتن این احساس (دوست داشتن) تنها چند گزینه کافیست! باور کن آنقدر ها هم سخت و پیچیده نیست...

چه اهمیتی دارد اینکه من تا به حال صورت تو را ندیده ام یا اینکه تو به اندازه ی من برونگرا نیستی؟! واقعا چه اهمیتی دارند اینها وقتیکه در مقابلشان گزینه هایی هستند مثل اینکه:

 تو مهربانی...یا همین که تو برای من وقت میگذاری...همین که افکار قابل احترامی داری...همین که با ادبی... همین که با احساسی ...همین که من با توضیحات تو مجاب میشوم...همینکه میتوانی من را بخندانی... همینکه من را میخوانی...به نوشته هایم فکر میکنی...همینکه گاهی با من درد دل میکنی...همینکه پای درد دلم مینشینی... همینکه از پشت کیلومتر ها فاصله با هم گپ میزنیم...شوخی میکنیم...جدی میشویم... میخندیم... حتی بغض میکنیم...همینکه  حتی  گاهی از دست هم دلگیر میشویم...همینکه سعی میکنیم کدورتمان را از بین ببریم...همینکه با هوشی...با درکی...میفهمی...باشعوری...همینکه برایت اهمیت دارم...همینکه برایم مهمی...همینکه این قدرت را داری که من را ساعت ها در جایم بنشانی و محو حرف زدنت کنی...همینکه وقتی نیستی احساس دلتنگی میکنم برای لحظه های بودنت... همینکه خوشحالیت خوشحالم میکند...همینکه دردم تو را ناراحت میکند... همینکه هستی و من اجازه دارم "دوست " خطابت کنم ... کافیست! همین ها کافیست تا من  اجازه نداشته باشم احساسم را به تو پنهان کنم...  کافیست تا من بی ترس از سوئ برداشت ِ تو به تو بگویم: " دوستت دارم " 

من از تمام احساساتم با تو ساعت ها حرف زده ام...چطور حسی را که بیشتر از همه به تو مربوط است را نگویم؟! نگویم چون شاید تو معنی ِ این نوع دوست داشتن را نفهمی؟! چون تو شاید فکر کنی من جسمت را میخواهم؟! یا مثلا دچار هوسی بچه گانه شده ام؟! چه هوسی؟ کدام جسم؟ کدام نفس؟ وقتی من از تو فقط روحت را دیده ام! من تو را دوست دارم به خاطر تمام گزینه هایی که نوشته ام! اگر اینها دلایل قانع کننده ای برای دوست داشتن نیستند ...پس من متاسفم برای دوست داشتن های امروزی!  اصلا همه ی اینها هم که نباشد تو را باید دوست داشت چون:نام ِ تو چهار حرف اول جمله ی دوستت دارم است ای "دوست"...واین خود به تنهایی کافیست تا تو اجازه بدهی غلیظ باشم دراین دوستی ... دوست داشتن ِ یک دوست ِ دوست داشتنی آنقدر ها هم کار بدی نیست که من نتوانم درشت و مجلسی  و شیک و با غلظت  به تو بگویم    دوست خوبم:    *دوستت دارم* ...