خواننده های عزیزم. اینکه من بگم شما رو دوست دارم و نظراتتون برام مهمه یه حرف بدیهیه!  گفتن نداره که هر کسی که مینویسه از خووندن نظرات *خوب و مفید* خواننده هاش لذت میبره! اما گاهی ...

من یه خواهش از خواننده های عزیزم دارم. میدونید چیه؟ من وبلاگم رو دوست دارم. همه ی وبلاگ نویس ها همینطوری هستند. حس خونه ی دوم آدم رو داره... وقت دلتنگی....وقت خوشحالی ... وقت تنهایی و خیلی از اوقات دیگه اینجا پناهگاه منه و خواننده هام دوستان همراز من هستند...اما گاهی...

من اینجا واسه همه مینویسم .  هیچ حرف خصوصی با کسی ندارم. خواهش میکنم آقایون محترم کامنت خصوصی نذارید و حتی تو نوشتن کامنت های عمومی هم رعایت کنید شئونات بین نویسنده ی خانوم و خواننده ی آقا رو...خواهش میکنم! دلم نمی خواد نظرات وبلاگم و ببندم و ارتباط من و خواننده هام یه طرفه بشه.

 

-اگه کامنت های خصوصی ِ آقایون محترم عمومی شد لطفا از من نرنجید!