وبلاگ نویسی هم مثل خیلی چیزهای دیگه توکشور ما با همه جای دنیا فرق داره! اصلا اصل موضوع تنهاچیزیه که بهش اهمیت نمیدیم...همش درگیر حاشیه ایم! حتی حاشیه سازی هامونم بی منطق و مسخره است! باید پوست کلفت باشی اینجا تا بتونی تو بلاگت بمونی و بنویسی... بیخود نیست که خیلی ها تخته میکنن و فرار و بر قرار ترجیح میدن!

میای از خودت مینویسی  میگن : عقده ایه! از اعتقاداتت مینویسی : مخالفان بی منطقت فحاشی میکنن! میای روزمرگی هات و مینویسی میگن : دفترچه خاطراتش و عمومی کرده! میای از احساستت مینویسی میگن: دنبال شوهر ودوست پسر میگرده! میای از عشقت مینویسی میگن : توهم زده! میای از غمت مینویسی میگن :می خواد مظلوم نمایی کنه! میای پروفایلت و میذاری  میگن: خودنمایی میکنه! پروفایلت و غیر فعال میکنی میگن :هویتش جعلیه! نوشته هاش دروغه! میای کامنتات و باز میذاری: یه مشت بی جنبه میان وبلاگت و به کثافت میکشن و ردپای نجسشون و میذارن و میرن! میای کامنتات و شرط تایید میذاری میگن : ترسوئه....ریگی به کفششه! میای کامنتات ومیبندی میگن : بی منطقه...گوش شنوا نداره...بی احترامی میکنه!

اصلا ما عادت داریم تو همه کار مردم دخالت کنیم و در مورد همه چیز حکم بدیم! حتی اختیار شخصی ترین مسائل زندگیمونم دستمون نیست...

 

پ.ن1:گویا کسی با اسم و ادرس من برای بلاگ ها کامنت میذاره. شما همگی با نوع کامنت نوشتن من و عفتی که همیشه سعی میکنم تو کلامم رعایت کنم آشناهستید.لطفا هر ادم بی کار بی نزاکتی رو با من اشتباه نگیرید.

پ.ن2:برخلاف عقیده ومیلم کامنت ها -به شرط تایید- میشوند.

پ.ن.3::من وبلاگمو دوست دارم! لطفا مواظب گفتار تون باشید و:

"اینجا آشغال نریزید"