فکر کن! بعد از چند روز بیایی...وبلاگت را باز کنی و ببینی چهل وهشت تا کامنت داری... با کلی ذوق بازشان کنی و ببینی فقط هشت تاشان عمومی هستند! فقط هشت تا!  بعد به این فکر کنی که حالا که همه ی آدم ها با تو حرف خصوصی دارند وکسی کاری به نوشته هایت ندارد و همه فقط با خودت کار دارند ... بهتر نیست کامنتدانی را غیر فعال کنی و از سهامی عام بودن انصراف بدهی و آی دی یا حتی شماره تلفنت را بگذاری تا ملت هم راحت تر به کارهای خصوصیشان برسند و دیگر زحمت تا اینجا آمدن را نکشند؟!  نه...واقعا بهتر نیست؟