بیایید وبلاگ خوان باشیم! وبلاگ خوانی کار سختی نیست! بیایید وقتی وبلاگ کسی را می خوانیم فقط وبلاگ خوان باشیم! یک خواننده...که در لحظه ها و کلمات نویسنده شریک میشود... همین! احوالپرسی خوب است...جویای حال یک دوست محازی شدن خیلی خوب است... ولی گاهی فقط باید خواند! باید خواند وگذشت...گذشتن و رد شدن با تمام حس هایی که شاید خواندن یک پست در ما ایجاد میکند! بیایید برداشت خودمان را هرچه که هست برداریم و برویم... بخوانیم...اگر لذت بخش است لذت ببریم! اگر مفید است استفاده کنیم و اگر به دردمان نمی خورد دیگر نخوانیمش! باور کنید هیچ اتفاق خاصی در زندگی ما نمی افتد اگر ندانیم که مخاطب هر پست یک نویسنده دقیقا کیست!  هیچ تاثیری در زندگی ما ندارد اگر به خاطر هر نوشته ای از نویسنده اش نپرسیم که منظورت از نوشتنِ این " او" یا "تو" دقیقا کیست! باور کنید هیچ فرقی در اساس زندگی ما نمیکند اگر از نویسنده ی یک وبلاگ دائما نپرسیم : ""الان منظورت از این پست چه بود؟ ازدواج کردی یعنی که داری اینطور مینویسی؟ آهان! امروز که این پست و نوشتی یعنی جدا شدین از هم! اسم این شخصی که در این پست راجع بهش نوشتی چه بود؟ زن بود یا مرد؟ اگر این آن فلانی بود پس آن فلان پستت در مورد چه کسی بود؟...این پستت به معنی فمینیست بودن توست؟... از این نوشته ات معلوم است فلان گرایش سیاسی را داری!!!نه؟؟  ""  و گاهی حتی کار با سوالات مربوط به پست هم تمام نمیشود و میرسد به نظرات دیگران و تجزیه و تحلیل کردن کامنت های بقیه و پرسیدنِ سوالاتی که نوبسنده را شوکه می کند!

جملاتی که یک نویسنده در یک پستش میگذارد ماحصل  افکار آن لحظه اش است که میتواند به هزار علت مختلف نوشته شده باشد! بیایید در لحظه های یک نفر که بی دریغ و صادقانه ثبتش میکند شریک شویم...بخوانیم و بگذریم! بیایید یاد بگیریم وبلاگ خوانیمان شبیه دور هم نشینی های زن های همسایه نباشد! سرمان را به زور وارد  هر حریمی نکنیم. بیایید به شخصیانه ی هم احترام بگذاریم و با سوالات نامربوط نویسنده را تحت فشار قرار ندهیم. باور کنید کامنت دانی های ما برای پرسیدن سوالات شخصی ساخته نشده اند! باور کنید اگر یک نویسنده بخواهد واضح تر از آنی که نوشته بنویسد خودش میتواند! همانطور که یک فیلم ساز اگر بخواهد میتواند پایان اثرش را واضح تر از آنی که هست بسازد و یا یک شاعر ابیاتش را شفاف تر بسراید! اما زیبایی یک  فیلم...یک پست وبلاگی ....یک شعر ..یا یک تابلو نقاشی همه در اثر برداشت خود مخاطب به وجود می آید!     بیایید در لحظه های هم شریک شویم... از خواندن یک نوشته ی خوب لذت ببریم و از نوشتن به سبکی که دوستش داریم بیشتر حظ کنیم حتی...     و در تمام این لحظات به حریم شخصیانه هامان احترام بگذاریم... بیایید حرفه ای وبلاگ بخوانیم... باور کنید خیلی لذت بخش است! بیایید  فارغ از شخصیانه های یک نویسنده فقط :  -وبلاگ خوان باشیم!-