همین که هستی...

همین که لا به لای کلماتم نفس میکشی...

همین که بوی تو میدهند دستانم این روزها...

راه میروی...   صدایم میکنی... در آغوشم میگیری...

فریاد میزنی... عصیان میکنی... میخندی..

همین که پناه کلماتم شده ای...

همین که سایه ات هست...

همین که کلماتم از بی "تو"یی یتیم نشده اند...

کافیست برای یک عمر آرامش...   باش!

حتی همین قدر دور...همین قدر دست نیافتنی!