حتی سیصد و شصت درجه!

 

 

از سه مسکنی که خورده بودم و خواب طولانی و عمیقم هم کاری ساخته نبود... سرم همچنان درد میکرد! بی حوصله تر و خسته تر از آنی بودم که به اتفاقات افتاده فکر کنم! آب سرد روی پیشانی ام چندشناک بود! تب داشتم! چشمانم می سوخت! هنوز کرخت بودم! نمی دانم چطور شد که خودم را دراز کش کف زمین دیدم... دَمَر! روی سرامیک های خنک در حالیکه پیراهنم را بالا زده بودم و شکمم را ابتدا با ترس و بعد از ان با لذت به زمین فشار میدادم! سرم را بالا گرفته بودم...طوریکه کمر دردم را بیشتر میکرد! و کتاب هویت که پیشنهاد خوب تو بود روی زمین جلوی چشمانم باز شده بود... چشمانم میسوخت...گاهی آب(نه اشک!!) از آنها جاری میشد... جملات را می خواندم اما نمیفهمیدم! حواسم پرت ـ بیست و چهار ساعت گذشته میشد  گاه و بیگاه! نباید فکر میکردم....تمرکز کردم روی زندگی شانتال و باز شروع کردم به خواندن! دست بردار نبودی... رسوخ کرده بودی به کتاب حتی و دائما در هیبت زان مارک به من چشمک میزدی...  وماجرا رسید به جایی که مارک علت نگرانی شانتال را پرسید... و شانتال در جوابش گفت: "مردها دیگر برای دیدن من سر بر نمی گردانند!" و جواب مارک (که در دلش زمزمه کرد) او را بیشتر از همیشه شبیه تو کرد: "و من؟ من؟ من که کیلومتر ها دنبالت گشتم...من که اشک ریزان نامت را فریاد می زنم و قادرم سراسر کره ی زمین به دنبالت بدوم؟!" ...

دلشوره ی شانتال به دلشوره ام انداخت! نیم خیز شدم وخودم را در شیشه ی میز کوچک کنارم ور انداز کردم! موهای آشفته وچشمان قرمز شده و ورم کرده ام! رنگ روی پریده و لب های بیرنگم! بی گمان در این لحظه هیچ مردی برای دیدن من سر برنمیگرداند! دستی به صورتم کشیدم و به عدد سنم فکر کردم ...به اینکه چیزی نمانده تا عدد دو در سمت چپ سنم تبدیل به سه شود...کمتر از دو سال!  چرا تا به حال به این فکر نکرده بودم که چقدر غم انگیز خواهد بود روزیکه دیگر هیچ مردی در هیچ خیابانی...در هیچ میهمانی ای برای دیدن من سر برنگرداند! "سر برگرداندن مردها" ترازوی خوبی خواهد بود برای سنجش جذابیت های یک زن! هه! به ظاهر احمقانه اش نخند! باید زن باشی تا بفهمی که چه لحظه ی دردناکی خواهد بود وقتی که هیچ مردی روی صورتت مکث نکند! حتی زنانی که مدعی تنفر از نگاه های هرزه هستند هم در ناخداگاهشان رنج خواهند برد از دیده نشدن!  دلم به پیچ و تاب افتاد! نمی دانم از سرمای سرامیک ها بود که رنگ پاییز داشت ...نمی دانم از لیوان شیر سردی بود که یک نفس بالا کشیدم...یا از دلشوره ی اینکه شاید چیزی نمانده تا دیگر هیچ مردی برای دیدن من سر برنگرداند! خواستم از خودم خجالت بکشم...اما نشد! نکشیدم...خواستم به خودم تلنگر روشن فکر بودن و با سوادی را بزنم و یاداوری کنم که اگر مثلا شاگردهایت الان از این دغدغه ی تو با خبر میشدند چه آبرو ریزی ای میشد! یا مثلا اگر تو میفهمیدی!! حتما از طرز فکر من ناامید میشدی! خواستم خجالت بکشم از خودم... اما نمی توانستم واقعیت را انکار کنم...چیزی را جستجو میکردم که آرامم کند... خلا شدید اعتماد به نفسم را حس میکردم...چه مرگم شده بود؟! مگر من نبودم که همیشه از مردان چشم چران خیابان با نفرت یاد میکردم؟ مگر نه اینکه آرزویم بود یک بار هم که شده بتوانم درمرکز شهر بستنی قیفی لیس بزنم و ویترین مغازه ها را تماشا کنم بدون اینکه نگاه هرزه ی مردی آزارم دهد؟ یا اینکه برای یک بار هم که شده اخر شب به پیاده روی بروم و دور از چشمان مردهای پارک بدوم و نرمش کنم؟!و اواز بخوانم حتی؟!  حالا چه شده که سربرنگرداندن آنها برای دیدن من تبدیل به کابوس دل پیچه آوری شده است؟! در دلم لعنت ِ غلیظی به همه ی مردها میفرستم که بودن و نبودنشان عذاب آور است برای زن ها! ... احساس دلتنگی میکنم برایت ...برای تو که این روزها بعد زمان و مکان دورت کرده است از من! ولی نزدیکی! نزدیک به اندازه ی داغی اشکی که صبح روی لبهای شورم ریختی! ودلشوره ام شیرین میشود وقتی به یاد تحسین تو از مردی می افتم که فیلم ساز معروف و پیریست که عاشقانه همسر فرتوتش را میپرستد و زندگی میکندش! و درآخر به فاصله ی یک هفته از یکدیگر میمیرند! به یاد جواب مارک به شانتال می افتم و لب های تو را تصور میکنم در حین ادا کردن آن جملات!

تو تمام عمر برای تماشا کردن ِ من سر برمیگردانی... میدانم! حتی اگر هیچ موجود نرِ دیگری نگاهم نکند! دل تنگت میشوم... و از تصور این فکر داغ میشوم دوباره... این بار چنان تب دارم که از هیچ سرامیکی کاری برنمی آید!

/ 11 نظر / 49 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سمانه

عزیزمی مریمی این طرز فکر خیلی هم جذابه مردو زن هم نداره هردو جنس به این توجه نیاز دارند فقط یه عشق قوی و طولانی میتونه کاری کنه که حتی سن و سال هیچ تاثیری نداشته باشه حتی موهای سفید جو گندمی یا سر بی مو یا چروکهای دور چشم و بالای پیشانی قانون عشق یعنی همین همیشه یکی هست که تا اخرین روز زندگیم برای من دست تکون میده و روشو به سمت من بر میگردونه همیشه یکی هست

زویا

مارک ها، باید توی چششون، قیر چپونده باشن که نتونن تو رو ببینن :)

یکی یه دونه

نذر کرده‌ام یک روزی که خوشحال‌تر بودم بیایم و بنویسم که: زندگی را باید با لذت خورد که ضربه‌های روی سر را باید آرام بوسید و بعد لبخند زد و دوباره با شوق راه افتاد ./مهدی اخوان ثالث

tahamiishe

هیچ وقت اینجوری فک نکردم! خوبه که میشه امید وار بود به بودن مارکی که همیییشه برای دیدنت سرشو بلند میکنه... امیدوارم هییچ وقت امیدش و نا امید نکنی! همیییشه باشی تاهمیشه وار

ساناز

قلم بسیار زیبایی داری عزیزم ادم دوست داره همه ی مطالبت روبخونه من امروز با وبلاگت آشنا شدم خوشحال میشم افتخار بدی وبه وبلاگم سر بزنی واز دوستانم باشی.منتظرت هستم.[لبخند]

ساناز

قلم بسیار زیبایی داری عزیزم ادم دوست داره همه ی مطالبت روبخونه من امروز با وبلاگت آشنا شدم خوشحال میشم افتخار بدی وبه وبلاگم سر بزنی و افتخار بدی واز دوستانم باشی.منتظرت هستم.[لبخند]

آمون

توي زندگي هر مردي فقط يه زن هست كه نيمه ي گمشده اش باشه. كه جونش باشه . عمرش باشه. نفسش باشه. كه جفتش باشه. كه " آنيما" ش باشه. اون مرد هرگز چشم از چشمان " زن" ش بر نمي داره. جز اون نمي بينه. كه همه جا ذكر اون و مي گه و از اون مي گه. كه از اون به خودش مي رسه. " رسد آدمي به جايي كه بجز " خود آ" نبيند! همه جا فقط تصوير اوست و بس. يعني همه جا عكس رخ يار توان ديد عاشق كه باشي جز او نمي بيني. مهم نيست چند سالش باشه؟ زشت باشه يا زيبا؟ چاق شده باشه يا لاغر؟ دماغش و عمل كرده باشه يا نه؟ چشاش از بيخوابي سرخ شده باشه يا موهاش نامرتب ؟ لباش بي رنگ باشه يا ..؟ مهم نيست مهم اين كه "زن" توست. "آنيما" ي وجودت مگه كسي هست كه بخواد نگاه از معبود برداره؟ انگار كن بتوني با چشم سر ذات حضرت حق تعالي را ببيني! محاله كسي در خانه چشمت عبور كند. باور كن هنوز هم ميشه توي اين دنيا عشقي و تجربه كرد كه شبيه قصه ها باشه. مردي كه فقط عاشق يه زن هست. مردي كه مثه وال مي مونه. تا ابد فقط با يك جفت زندگي مي كنه و با اون مي ميره. درست مثل فليني كه وال بود و همسرش جوليتا ماسينا دوري اش

neda

سلام عزیزم همین یک نفر وجودش می ارزه به همه هرچند که من شک ندارم توتوی هر شرایطی جذابی جیگرم...من خیلی دوست داشتم میتونستم شبا پیاده روی کنم نه توی پارک بانوان بلکه توو خیابون اما نشد یه بارم که امتحان کردم اینقدر ماشینا بوق زدن که نصفه راه بودم برگشتم هق هق هق

neda

کجای مریم....[نگران][نگران][نگران]حالت خوبه عزیزم؟

ایلیا

آدمها را باید انتطار کشید