بیایید وبلاگ خوان باشیم...فقط!

 

 

بیایید وبلاگ خوان باشیم! وبلاگ خوانی کار سختی نیست! بیایید وقتی وبلاگ کسی را می خوانیم فقط وبلاگ خوان باشیم! یک خواننده...که در لحظه ها و کلمات نویسنده شریک میشود... همین! احوالپرسی خوب است...جویای حال یک دوست محازی شدن خیلی خوب است... ولی گاهی فقط باید خواند! باید خواند وگذشت...گذشتن و رد شدن با تمام حس هایی که شاید خواندن یک پست در ما ایجاد میکند! بیایید برداشت خودمان را هرچه که هست برداریم و برویم... بخوانیم...اگر لذت بخش است لذت ببریم! اگر مفید است استفاده کنیم و اگر به دردمان نمی خورد دیگر نخوانیمش! باور کنید هیچ اتفاق خاصی در زندگی ما نمی افتد اگر ندانیم که مخاطب هر پست یک نویسنده دقیقا کیست!  هیچ تاثیری در زندگی ما ندارد اگر به خاطر هر نوشته ای از نویسنده اش نپرسیم که منظورت از نوشتنِ این " او" یا "تو" دقیقا کیست! باور کنید هیچ فرقی در اساس زندگی ما نمیکند اگر از نویسنده ی یک وبلاگ دائما نپرسیم : ""الان منظورت از این پست چه بود؟ ازدواج کردی یعنی که داری اینطور مینویسی؟ آهان! امروز که این پست و نوشتی یعنی جدا شدین از هم! اسم این شخصی که در این پست راجع بهش نوشتی چه بود؟ زن بود یا مرد؟ اگر این آن فلانی بود پس آن فلان پستت در مورد چه کسی بود؟...این پستت به معنی فمینیست بودن توست؟... از این نوشته ات معلوم است فلان گرایش سیاسی را داری!!!نه؟؟  ""  و گاهی حتی کار با سوالات مربوط به پست هم تمام نمیشود و میرسد به نظرات دیگران و تجزیه و تحلیل کردن کامنت های بقیه و پرسیدنِ سوالاتی که نوبسنده را شوکه می کند!

جملاتی که یک نویسنده در یک پستش میگذارد ماحصل  افکار آن لحظه اش است که میتواند به هزار علت مختلف نوشته شده باشد! بیایید در لحظه های یک نفر که بی دریغ و صادقانه ثبتش میکند شریک شویم...بخوانیم و بگذریم! بیایید یاد بگیریم وبلاگ خوانیمان شبیه دور هم نشینی های زن های همسایه نباشد! سرمان را به زور وارد  هر حریمی نکنیم. بیایید به شخصیانه ی هم احترام بگذاریم و با سوالات نامربوط نویسنده را تحت فشار قرار ندهیم. باور کنید کامنت دانی های ما برای پرسیدن سوالات شخصی ساخته نشده اند! باور کنید اگر یک نویسنده بخواهد واضح تر از آنی که نوشته بنویسد خودش میتواند! همانطور که یک فیلم ساز اگر بخواهد میتواند پایان اثرش را واضح تر از آنی که هست بسازد و یا یک شاعر ابیاتش را شفاف تر بسراید! اما زیبایی یک  فیلم...یک پست وبلاگی ....یک شعر ..یا یک تابلو نقاشی همه در اثر برداشت خود مخاطب به وجود می آید!     بیایید در لحظه های هم شریک شویم... از خواندن یک نوشته ی خوب لذت ببریم و از نوشتن به سبکی که دوستش داریم بیشتر حظ کنیم حتی...     و در تمام این لحظات به حریم شخصیانه هامان احترام بگذاریم... بیایید حرفه ای وبلاگ بخوانیم... باور کنید خیلی لذت بخش است! بیایید  فارغ از شخصیانه های یک نویسنده فقط :  -وبلاگ خوان باشیم!-

/ 28 نظر / 28 بازدید
نمایش نظرات قبلی
reza

ولی به نظرم ..به هر حال یه سری سوالا پیش میاد برای ادم بعد خوندن پستی ..بعدم من خودم ادمای اونور رو واقعی می دونم نه مجازی ... اینارو شاید اون حس فضولی ادم باعث میشه ..! ولی این که بخایم به نویسنده وبلاگ نسبتی بدیم که مثلا فمینیستی یا و ..اینا خوب نیست ..ادم نباید به جای بقیه فکر کنه و ..

پرنسس یخ

خیلی عالی[پلک] بسیار موافقم بیائید وبلاگ خوان خوبی باشیم[چشمک]

پرنسس یخ

خیلی عالی[پلک] بسیار موافقم بیائید وبلاگ خوان خوبی باشیم[چشمک]

علی کافه چی

بار ها شده که نوشته ها , لزوما حال واقعی نویسنده رو در بر نمی گیره گاهی تو اوج ناراحتی یه نوشته ی شاد و خوشحال می نویسی و گاه تو اوج خوشحالی , شعری می نویسی که گریه در میاره حالا این مقوله می تونه هر دلیلی داشته باشه + می خونم تون همیشه , ولی حرف نمی زنم , می خوام یه وبلاگ خون باشم , یه وبلاگ خون خوب :)

رها(خط خطی های رها)

سلام عشقم اومدم ببوسمت و برم[ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ][ماچ]

رها(خط خطی های رها)

باز کن پنجره را تا دل تنگ مرا بوی بهار ببرد تا هوسی تا که ابری نشود خاطر یار باز کن پنجره را تا فضا تازه شود از نفسی بشنود خاطر ما خاطره را باز کن پنجره را تا نفس تازه کنم

saman

در اینکه دوست وبلاگ نویس خوبی هستی شک ندارم گارد نگرفتم ... از یه زاویه دیگه به پست نگاه کردم ولی متوجه منظورت درباره حفظ حریم خصوصی هم شدم واسه همین گفتم فکر کنم یه چیزی یاد گرفتم ممنون [گل]

علیرضا

خب شاید برا خیلیا نمیصرفه فقط خوننده خالی باشن؛میگن ما وقت خوندن میذاریم،لاقل جزییات موضوع رو هم بفهمیم:|

khodai

سلام... عزیزم همین دقیق خوندن باعث میشه که ادم کنجکاو باشه و در ایجاد انگیزه میشه و در نتیجه سوال ایجاد میشه تا جوابشو پیدا نکنه اروم نمیگیره.این خاصیت ادمای باهوشه و طبیعی هم هست.حالا اگه کسی نخواد در باره ی نوشته هاش سوال بشه نظراتشو غیر فعال میکنه این یعنی سوال بی سوال.البته من منظور شما را متوجه شدم و خیلی هم زیبا نوشتین.ممنون از نوشته های جذاب و شیرین تون.[گل][قلب]

tahamiishe

ملت که درس بشو نیستن! تو بیا یه قرار داد ببند با من ، من خودم سبزیه ،حرفای خانم همسایه گونشونوتامین میکنم که خلاعش احساس نشه ! فقط شیرنیه ما یادت نره :))